Kolejne stadia młodociane mają wspomniany wzór zielononiebieski, a na bokach karapaksu i biodrach pojawiają się jasnobrązowe włoski. U najstarszych stadiów młodocianych pas podłużny i pasy poprzeczne na opistosomie są czarne, a ten pierwszy ma trzy czerwone kropki. Wzór ten zachowuje się u dorosłych samic, które ponadto zyskują różowawy lub niebieskawy połysk na jasnobrązowym owłosieniu odnóży i nogogłaszczków. U dorosłych samców karapaks jest ciemnobrązowy, opistosoma jasnobrązowa z pomarańczowymi włoskami i jaskrawoczerwonym paskiem podłużnym pośrodku grzbietu, a odnóża jasnobrązowe z pomarańczowymi paskami pośrodku wszystkich stóp; jasnobrązowe włoski na odnóżach i karapaksie, podobnie jak u samicy, mają różowawy lub niebieskawy połysk.
Prosoma ma nieco dłuższy niż szeroki karapaks pokryty krótkimi szczecinkami i wmieszanymi w nie, rozproszonymi szczecinkami dłuższymi. Część głowowa jest umiarkowanie wyniesiona. Ośmioro oczu ustawionych jest w dwóch rzędach na szerszym niż dłuższym i nieco wyniesionym wzgórku ocznym. Oczy przednio-boczne leżą bardziej z przodu niż przednio-środkowe, a oczy tylno-boczne bardziej z tyłu niż tylno-środkowe. Nadustek nie występuje. Szczękoczułki pozbawione są szeregu sztywnych szczecin (rastellum), w części odsiebnej mają po 9–10 par zębów, a na krawędzi przedniej szereg drobnych ząbków.