W kolejnych stadiach podstawowa barwa ciała zmienia się na brązowawą, odnóża stają się metalicznie błękitne z pomarańczowym pasem na nadstopiach i stopach, a plama na opistosomie pozostaje czerwona. Osobniki dorosłe są natomiast brązowe z metalicznie zielononiebieskim połyskiem tylko na bokach odnóży, z pomarańczowym pasem wzdłuż wierzchu stóp i nadstopi; plama pośrodku pasa na opistosomie staje się czarna i zanika, a jedynymi pozostałościami wzoru na tej części ciała zostają brązowawe plamki w przednio-bocznych częściach opistosomy.
Prosoma ma nieco dłuższy niż szeroki karapaks pokryty krótkimi szczecinkami i wmieszanymi w nie, rozproszonymi szczecinkami dłuższymi. Część głowowa jest wyraźniej wyniesiona u samicy niż u samca. Ośmioro oczu ustawionych jest w dwóch rzędach na szerszym niż dłuższym i nieco wyniesionym wzgórku ocznym. Oczy przednio-boczne leżą bardziej z przodu niż przednio-środkowe, a oczy tylno-boczne bardziej z tyłu niż tylno-środkowe. Szczękoczułki pozbawione są szeregu sztywnych szczecin (rastellum), w części odsiebnej mają 8 zębów u samicy i 9 u samca, a na krawędzi przedniej szereg drobnych ząbków. Dłuższe niż szerokie sternum swym ostro kanciastym wierzchołkiem tylnym nie rozdziela ostatniej pary bioder. Kolejność par odnóży od najdłuższej do najkrótszej to I, IV, II, III.