Opactwo cystersów w Hauterive zostało założone w 1138 roku przez miejscowego seniora, Guillaume de Glâne, pana Ecuvillens, jako drugie z kolei na terenie dzisiejszej Szwajcarii. Ofiarując swoją ziemię, pozwolił na założenie nowego klasztoru i wezwał mnichów z Cherlieu (dziś Montigny-lès-Cherlieu, Haute-Saône, francuska część Jury), aby rozpoczęli tam życie monastyczne. Przybyło ich według tradycji dwunastu. W 1185 r. klasztor Hauterive został poddany pod władzę opactwa w Kappel (obecnie w kantonie Zurych), ale tamtejsza społeczność zakonna rozproszyła się w 1527 r. w wyniku reformacji. Opactwo Hauterive przeżywało okresy rozkwitu lub upadku, podlegające kaprysom religijnej i politycznej historii regionu, aż do jego zniesienia w 1848 roku, po klęsce Sonderbundu w ostatniej wojnie Szwajcarów.
Po 91-letniej przerwie, podczas której w zabudowaniach klasztornych mieściła się Kantonalna Szkoła Rolnicza, a następnie szkoła powszechna, klasztor zaczął ponownie żyć życiem zakonnym w 1939 roku dzięki przybyciu austriackich mnichów z opactwa Wettingen-Mehrerau (Vorarlberg). U progu XXI wieku opactwo liczy około dwudziestu mnichów z całej Szwajcarii oraz z zagranicy, tak, że trzy główne szwajcarskie kultury narodowe są w nim harmonijnie reprezentowane.