Plicka już w okresie dominacji kina dźwiękowego zdobył uznanie kolejnym dokumentem pod nazwą Ziemia śpiewa (1933).
W 1939 roku, po aneksji Czech i Moraw przez nazistowskie Niemcy, proklamowana została Pierwsza Republika Słowacka. Najwyrazistszym przykładem filmowej kolaboracji z III Rzeszą był reportaż Ivana Júliusza Kovačevicia Od Tatr po Morze Azowskie (1942) o zmaganiach armii słowackiej z bolszewikami. Jednakże opór faszyzacji kina słowackiego stawili Paľo Bielik oraz Ján Kadár. Bielik, uczestnik powstania słowackiego, w 1945 roku zmontował reportaż z materiałów nakręconych podczas zrywu, Za wolność; do tematyki powstania słowackiego powrócił w fabularnych filmach Wilcze doły (1948) oraz Bunt kapitana (1959). Tymczasem Kadár zmontował takie filmy antyfaszystowskie, jak Na ruinach wyrasta życie (1945) oraz Osobiście odpowiedzialni za zbrodnie przeciw ludzkości (1946).
Po II wojnie światowej Czech Martin Frič zrealizował wraz z Paľo Bielikiem dwa słowackie filmy pełnometrażowe: Strzeż się!