W czasach rzymskich las Risoux stanowił granicę między dwoma okręgami administracyjnymi: Aventicum (dziś Avenches) po stronie helweckiej i Vesontio (dziś Besançon) po stronie galijskiej. W XII w. prawo do korzystania m.in. z tego lasu było przez kilkadziesiąt lat przedmiotem długoletnich sporów między dwoma klasztorami z doliny Joux: premonstratensów z L'Abbaye i benedyktynów z Le LieuFréderic de Gingins-La-Sarra: Annales de l'Abbaye du Lac-de-Joux depuis są fondation jusqu'a sa suppression en 1536, édit. Marc Duclos, Lausanne 1842, s. 14 i nast. books.google.com. Dekret władz berneńskich z 1646 r. głosił, że w celu obrony Pays de Vaud od strony Franche-Comté las Risoux nie może być naruszany.
Chronione w ten sposób lasy dotrwały do naszych czasów w postaci jedynie nieznacznie zmienionej przez człowieka. Wśród lasów, zwłaszcza po stronie francuskiej, znajduje się szereg polan z letnimi gospodarstwami pasterskimi. Masyw charakteryzuje się dość znacznym zróżnicowaniem biotopów, a dzięki temu interesującą florą, z dużym udziałem gatunków wapieniolubnych oraz bogatą fauną. W niższych położeniach rosną tu buki, jodły i klony, w wyższych prawie wyłącznie świerki.