Część francuska należy do departamentów Doubs i Jura, zaś część szwajcarska – do dystryktu Jura-Nord vaudois.
Charakterystyka Mont Risoux buduje jedna z potężnych antyklin łańcucha Jury, której dość wyrównany grzbiet przebiega prawie w całości na wysokości powyżej 1200 m n.p.m., a jej kulminacja nieznacznie przekracza 1400 m n.p.m. Długość masywu wynosi ok. 35 km, szerokość do ok. 10 km. Punkt kulminacyjny, leżący na granicy między francuskim departamentem Doubs a kantonem Vaud, nosi nazwę Le Gros Crêt (1419 m n.p.m.). Od strony północno-wschodniej masyw Mont Risoux ogranicza uskok Pontarlier, zaś od strony południowo-zachodniej uskok Morez. Wspomniane wyżej doliny, biegnące po obu stronach grzbietu Mont Risoux, uformowane są wzdłuż antyklin.
Grzbiet budują późnojurajskie wapienie wieku kimerydu. W południowej części masywu tworzą one ciąg urwisk, opadających jednym lub dwoma stopniami po 70–100 m wysokości każdy ku północnemu zachodowi, ku francuskim dolinom, zajmowanym przez jeziora Lac des Mortes i Lac de Bellefontaine oraz potok L'Évalude.