tradycyjnie używa się liczb z zakresu (lub ), np.
– składowe kowariantne czterowektora położenia, przy czym: – składowa czasowa – składowe przestrzenne – składowe kowariantne czterowektora pędu, przy czym: – składowa czasowa, – składowe przestrzenne
b) Ogólnie, dla przestrzeni -wymiarowych indeksy przyjmują wartości, np. ze zbioru lub
Indeksy łacińskie Indeksy oznaczane literami alfabetu łacińskiego, np. przebiegają zbiór wartości
Tensory indeksowane w ten sposób są tensorami zdefiniowanymi nad przestrzenią 3-wymiarową.
Np. – składowe przestrzenne 3-wektora położenia, – składowe przestrzenne 3-wektora pędu, – składowe przestrzenne tensora napięć-energii,
Podnoszenie/opuszczanie wskaźników
(1) Aby opuścić wskaźnik wektora (ogólnie: tensora) mnoży się współrzędną z górnym wskaźnikiem przez tensor metryczny kowariantny
(2) Aby podnieść wskaźnik wektora (lub ogólnie: tensora) mnoży się współrzędną z dolnym wskaźnikiem przez tensor metryczny kontrawariantny
Pochodna cząstkowa i kowariantna W układach krzywoliniowych nieortogonalnych sama pochodna cząstkowa nie ma charakteru tensorowego – dlatego definiuje się tzw.