Do masaży i namaszczeń ciała służyło w termach rzymskich osobne pomieszczenie – unctorium (od unctio – nacieranie olejkiem). Zabiegów z użyciem skrobaczek dokonywano na ogół w pomieszczeniu zwanym caldarium, dokąd przechodzono po skorzystaniu z łaźni suchej (sudatorium – potni), i chłodzono się oraz oczyszczano przy basenie labrum. Ponieważ samodzielnie było to niemożliwe, zwykle korzystano z płatnej pomocy innych osób bądź z własnych niewolników. W malarstwie nowożytnym atmosfera tego miejsca została przedstawiona przez Lawrence Alma-Tademę w nastrojowej scenie rodzajowej z rzymskich term, zatytułowanej Strygile i gąbki.
Natomiast w palestrze pomieszczeniem do tego przeznaczonym było destrictarium, gdzie ćwiczący oczyszczali się (se detergunt), zdrapując strygilą pot z oliwą i kurzem boiska. Z drobnej wzmianki Swetoniusza wiadomo jednak, że nadużywanie skrobaczki mogło skutkować trwałymi uszkodzeniami skóry, jak w przypadku cesarza Augusta (Żywoty cezarów, Boski August 80).
Zobacz też
ornament strigilowy strigilis
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Higiena osobista Kategoria:Sport w starożytnej Grecji Kategoria:Życie codzienne w starożytnym Rzymie