Morgenthaler mimo to nie zrezygnował i, mimo braku wsparcia pracodawcy, w prywatnych badaniach dalej usiłował znaleźć rozwiązanie problemu. Okazało się nim suszenie rozpryskowe naparu kawy, w wyniku czego powstawała kawa rozpuszczalna, nadająca się do długiego składowania. Uzyskał na nią patent jako osoba prywatna. Po prezentacji zarządowi Nestlé w 1936, podjęto produkcję i 1 kwietnia 1938 kawa rozpuszczalna weszła na rynek jako „Nescafé”. Przyniosła ona firmie wielkie sukcesy, a swojemu wynalazcy uznanie i nagrodę w postaci złotego medalu od władz koncernu.
W późniejszych latach stosunki wynalazcy z zarządem znacznie się pogorszyły. Powodem były różnice w sprawie ustalenia wydajności procesu ekstrakcji. Morgenthaler stał na stanowisku, że w trosce o jakość nie wolno przekraczać wydajności 25–28% (stosunek masy uzyskanego suchego ekstraktu do masy surowca kawowego). W związku z tym wprowadzenie zmian technologicznych prowadzących do osiągnięcia wydajności 40% uznał za fałszerstwo swojego wynalazku. Ostatecznie został zwolniony z odprawą w 1955 (lub w 1945).
Przypisy
Kategoria:Ludzie związani z Vevey Kategoria:Szwajcarscy wynalazcy Kategoria:Szwajcarscy chemicy Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1980