Tarczyk różowoplamy (Cassida rufovirens) – gatunek chrząszcza z rodziny stonkowatych i podrodziny tarczykowatych. Zamieszkuje środkową część Europy, od Francji po Bałkany. Żeruje na rumiankach, rumianach i krwawnikach.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1844 roku przez Christiana W.L.E. Suffriana.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 5,5 do 6 mm, nieco mniej krępym niż u podobnego C. sanguinosa. Grzbietowa strona ciała za życia owada ma tło ubarwione zielono, natomiast u wysuszonych okazów martwych jest ono żółte. Na przedzie pokryw obecna jest jaskrawoczerwona plama trójkątnego kształtu, która na boki sięga do barków, a ku tyłowi zwykle przekracza połowę długości pokryw, zajmując powyżej ⅓ ich powierzchni. W przeciwieństwie do w pełni wybarwionych osobników C. sanguinosa brak jest u C. rufovirens czerwonego obrzeżenia krawędzi pokryw czy przedplecza. Głowa ma mniej więcej tak szeroki jak długi nadustek oraz wąskie i płytkie wycięcie na przedzie wargi górnej. Przedplecze jest najszersze w nasadowej połowie i w tym miejscu nie jest węższe od pokryw. Brzegi przedplecza i pokryw są rozpłaszczone. Na bocznych brzegach pokryw brak jest wałeczkowatych nabrzmiałości. W widoku bocznym brak jest na międzyrzędach pokryw wyraźnego, sterczącego owłosienia.