Cryptops stabilis – gatunek parecznika z rzędu skolopendrokształtnych i rodziny Cryptopidae.
Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1944 roku przez Ralpha V. Chamberlina. Jako miejsce typowe wskazano stoki stratowulkanu Malabar w Indonezji. Współcześnie klasyfikowany jest w podrodzaju nominatywnym rodzaju Cryptops. W jego obrębie zalicza się on do grupy gatunków C. hortensis, charakteryzującej się brakiem szwu poprzecznego przedniego na pierwszym tergicie przy jednoczesnym braku piłkowania na udzie ostatniej pary odnóży. Do grupy tej należą także C. basilewskyi, C. brignolii, C. covertus, C. daszaki, C. decoratus, C. hortensis, C. inermipes, C. lobatus, C. mauritianus, C. melanotypus, C. nigropictus, C. parisi, C. songi.
Parecznik ten osiąga około 11 mm długości ciała. Ubarwienie płytki grzbietowej głowy i pierwszego tergitu tułowia jest u niego pomarańczowe, natomiast pozostała część tułowia jest brązowa wskutek obecności ciemnej pigmentacji pod oskórkiem. Zarówno płytka głowowa jak i wszystkie tergity tułowia pozbawione są szwów paramedialnych. Czułki mają na członie pierwszym i drugim długie szczecinki, na trzecim szczecinki długie i krótkie, a na pozostałych gęsto rozmieszczone szczecinki krótkie i nieregularną obręcz ze szczecinek dłuższych u podstawy członu.