W Warangal poznał K.G. Sathyamurthy’ego, wspólnie z którym wstąpił do nowo powstałej Komunistycznej Partii Indii (Marksistowsko-Leninowskiej). Wszedł w skład stanowego komitetu tej organizacji. Po jej rozwiązaniu dołączył (w grudniu 1972) do Centralnego Komitetu Organizacyjnego, Komunistycznej Partii Indii (Marksistowsko-Leninowskiej). W sierpniu 1974 został jednym z trzech członków stanowego komitetu, lecz z tej partii wkrótce (styczeń 1978) odszedł.
W 1977 został aresztowany w Nagpurze za nielegalne posiadanie broni. Zwolniony za kaucją, wkrótce później zszedł do podziemia. Ponownie aresztowany w styczniu 1982 w Hajdarabadzie, dwa lata później zdołał zbiec z więziennego skrzydła hajdarabadzkiego szpitala Osmania. Nadal aktywny na indyjskiej skrajnej lewicy, 22 kwietnia 1980 założył Komunistyczną Partię Indii (Marksistowsko-Leninowską) Wojnę Ludową, został jej sekretarzem generalnym. Wydalony został z niej w wyniku walk frakcyjnych w 1991. Za informacje prowadzące do jego schwytania wyznaczono w Andhrze Pradesh nagrodę w wysokości 300 tysięcy rupii. W 1993, w Anumanapalli, został ujęty przez policję. Po kilku latach w więzieniu został uniewinniony. Zmarł 12 kwietnia 2002 w Vijayawadzie.