Opis Pogórzańskie wiatraki różniły się od dużych tego typu młynów wiatrowych przede wszystkim wielkością budynku, jego konstrukcją, rozwiązaniem technicznym skrzydeł oraz wyposażeniem wnętrza. We wszystkich detalach widać było daleko idące uproszczenia i tendencję do miniaturyzacji.
Wiatrak z Domaradza reprezentuje typ kozłowy. Zbudowany jest na rzucie kwadratu o długości boku 210 cm. Ściany konstrukcji szkieletowej zwężające się ku górze, oszalowane pionowo deskami. Nakryty dachem dwuspadowym. Wysokość całkowita budowli wynosi 400 cm. Wiatrak jest zawieszony na dębowym słupie, zwanym królem wkopanym w ziemię. Na wierzchołku słupa znajduje się metalowy trzpień stanowiący oś obrotu budowli, osadzony luźno w otworze poziomej belki zwanej mącznicą. Dzięki temu można go obracać wokół tej osi i ustawiać w zależności od kierunku wiatru.