Nagrodzono go Krzyżem Żelaznym I Klasy.
Okres międzywojenny Po likwidacji Kaiserliche Marine Saalwächter służył jako Korvettenkapitän w marynarce wojennej Republiki Weimarskiej. Służył na pancerniku i pełnił rozmaite funkcje w dowództwie floty. 24 września 1926 został dowódcą krążownika lekkiego „Amazone”, a w następnym roku został Fregattenkapitänem i powierzono mu dowództwo nad pancernikiem „Schlesien”. 1 października 1932 został Konteradmiralem. Po powstaniu III Rzeszy, w 1933 mianowano go inspektorem edukacji marynarki, dzięki czemu zyskał decydujący wpływ na kształcenie młodych marynarzy. 1 kwietnia 1935 awansowano go do Vizeadmirala, a 1 czerwca 1937 roku Admiralem. 28 października 1938 powierzono mu komendę nad strategicznie ważną bazą marynarki w Wilhelmshaeven.
II wojna światowa Po wybuchu II wojny światowej powierzono mu dowództwo nad flotą niemiecką na Morzu Północnym. Był skłócony z wieloma admirałami, np. Wilhelmem Marschallem i Güntherem Lütjensem. 1 stycznia 1940 awansowany na Generaladmirala. Dowodził siłami Kreigsmarine w inwazji na Norwegię, a później niemiecką flotą w okupowanej Francji. Saalwächter kierował operacjami morskimi na północnym Atlantyku i kanale La Manche do zastąpienia go we wrześniu 1942 przez Marschalla.