Rozprzestrzenienie Gatunek ten był pierwotnie zachodniopalearktyczny, jednak zawleczony został do kilku innych krain zoogeograficznych.
W Europie znany jest z Portugalii, Hiszpanii, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Francji, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Rumunii, Bułgarii, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii, Czarnogóry, Albanii, Macedonii Północnej, Grecji oraz europejskich części Turcji i Rosji. W Finlandii i Szwecji jest gatunkiem synantropijnym. Na brytyjskiej Czerwonej liście ma status gatunku najmniejszej troski (LC). W Polsce jest jedynym przedstawicielem rzędu skolopendr rozsiedlonym w całym kraju. Drugi, C. parisi, ograniczony jest do regionów górskich na jego południu. Mimo szerszego zasięgu C. hortensis jest jednak rzadziej od niego znajdywany.
Poza Europą jego naturalny zasięg obejmuje Makaronezję, w tym Azory, Maderę i Wyspy Kanaryjskie, Afrykę Północną (Maroko) oraz tereny Azji od północnej Turcji, Gruzji, Azerbejdżanu i Armenii po Turkmenistan, Uzbekistan i Tadżykistan.