Podczas powstania warszawskiego walczył w rejonie ul. Marszałkowskiej, biorąc udział w zdobyciu budynku Dyrekcji MZK oraz gmachu Poczty Głównej przy pl. Napoleona. Był uczestnikiem wszystkich sześciu szturmów na gmach PAST-y. W nocy 30/31 sierpnia 1944 roku brał udział w próbie przebicia się na Starówkę, następnie walczył w linii obrony Nowego Światu, gdzie w dniu 8 września 1944 roku został ranny podczas bombardowania kina Colosseum. Przebywał w szpitalach polowych przy ul. Brackiej 23, ul. Mokotowskiej 55 i ul. Koszykowej 50. Rozkazem komendanta I obwodu Warszawskiego Okręgu AK z dn. 27 września 1944r. został on awansowany na stopień podporucznika.
Po upadku powstania dostał się do niewoli niemieckiej (nr jeniecki 305004). Był więziony w Stalagu IV B Zeithain, gdzie przebywał w tamtejszym szpitalu obozowym (Kriegsgefangenen-Lazarett), natomiast w styczniu 1945 roku został wywieziony do Stalagu XI B Fallingbostel oraz Oflagu II D Gross Born. Stamtąd w kolumnie marszowej dotarł do Stalagu X B Sandbostel oraz Oflagu X C Lübeck. Tam doczekał wyzwolenia, następnie wstąpił w szeregi 10 Brygady Kawalerii Pancernej Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.