W latach 1322–1323 wspierał Psków w walkach z Zakonem Kawalerów Mieczowych, a następnie od 1323 roku był namiestnikiem wielkiego księcia litewskiego Giedymina w PskowieŁeontij Wojtowycz (Войтович Л. В.), Князівські династії Східної Європи (кінець IX – початок XVI ст.): склад, суспільна і політична роль. Історико-генеалогічне дослідження, Lwów 2000, s. 649, ..
W 1324 roku określony został przez Piotra z Dusburga starostą grodzieńskim przy okazji opisu najazdu Krzyżaków na jego majątek.
Według Kroniki Jana Długosza w listopadzie 1324 roku najechał na polecenie Giedymina mazowieckie księstwo Siemowita II, w trakcie którego doszło do zniszczenia Pułtuska, wsi położonych na północnym Mazowszu oraz dóbr należących do biskupstwa płockiego biskupa Floriana oraz ziem klasztorów benedyktynów i norbertanekK. Pacuski, A. Swieżawski, Siemowit II, s. 70.Janusz Grabowski, Dynastia Piastów mazowieckich Studia nad dziejami politycznymi Mazowsza, intytulacją i genealogią książąt, Archiwum Główne Akt Dawnych, Wydawnictwo Avalon , s. 71.Błaszczyk G., Dzieje stosunków polsko-litewskich od czasów najdawniejszych do współczesnych, t. 1, Trudne początki, Poznań 1998, s. 60–61.Dzieje Mazowsza, tom I, Henryk Samsonowicz (red.), Pułtusk 2006, s.