Działalność podczas okupacji niemieckiej Od 1939 w Rzeszowie działała konspiracyjnie i udzielała pomocy społeczności żydowskiej. Podczas okupacji niemieckiej udzielała schronienia m.in. Emilii i Janinie Batawom, Stefanowi Bergmanowi vel Brombergowi oraz kobiecie o nazwisku Maszkowska. Dla ukrywanego mężczyzny o wyraźnie semickich rysach Boczar zorganizowała fałszywe dokumenty na nazwisko Stefan Lisowski. W 1942 ów ukrywany został aresztowany i przesłuchiwany ujawnił informacje, które umożliwiły Gestapo dotarcie do Boczar, jej męża, matki i ciotki. Boczar została ostrzeżona przez działaczy konspiracyjnych o zagrożeniu i uciekła do Warszawy, gdzie zamieszkała w kamienicy przy ul. Leszno 94 w okolicy getta. W stolicy nawiązała znajomość z rodzeństwem Stefanią i Aleksandrem Rozenholcami, których bezpiecznie ukryła. Przed rozpoczęciem powstania warszawskiego ulokowała Stefanię w szpitalu Dzieciątka Jezus, gdzie kobieta pozostała do zakończenia powstania. W tym czasie Boczar przystąpiła do Wojskowego Korpusu Służby Bezpieczeństwa, gdzie służyła jako łączniczka w oddziale por.