Po podstawowym przeszkoleniu został przydzielony do 2 Grupy Bombowej stacjonującej w Langley Field w Wirginii, z dodatkowym szkoleniem w Lowry Field w Kolorado, gdzie ukończył kurs Advanced Aircraft Armorer's w 1939 roku.
W 1940 roku został zwolniony z regularnej armii, aby ponownie zaciągnąć się do United States Army Air Corps i tam szkolić się jako członek załogi lotniczej, kończąc kurs obsługi bombowców. Został awansowany do stopnia sierżanta, zdał egzamin z ćwiczebnego bombardowania w bombowcu B-17 Flying Fortress i wrócił do Langley jako członek 41 Dywizjonu Rozpoznawczego, dołączonego do 2 Grupy Bombowej.
Podczas stacjonowania w Langley Sarnoski poznał i poślubił swoją żonę Marie, otrzymał też awans na sierżanta sztabowego na początku 1941 roku. We wrześniu 1941 roku został przeniesiony do Dow Field w Bangor w stanie Maine, jako instruktor bombardowania w 65 Eskadrze Bombowej 43 Grupy Bombowej, nowo przezbrojonej w bombowce B-17. Po przystąpieniu Stanów Zjednoczonych do II wojny światowej grupa Sarnoskiego została przeniesiona 13 stycznia 1942 roku do Australii, gdzie w marcu został on awansowany do stopnia technical sergeant (niemającego odpowiednika w polskiej hierarchii wojskowej). Nadal pracował głównie jako instruktor, ale wykonał też kilka misji bojowych i zdobył awans na starszego sierżanta.