dowodził 12 korpusem strzeleckim Nadwołżańskiego Okręgu Wojskowego.
W latach 1935–1936 w stopniu komkora był zastępcą dowódcy Charkowskiego Okręgu Wojskowego. Jego pozycja i autorytet wśród radzieckich wojskowych wzrosły jeszcze po manewrach Armii Czerwonej w Kijowie w 1935 r., podczas których Turowski, dowodząc jedną z "walczących stron", pokonał swojego przełożonego, dowódcę Charkowskiego Okręgu Wojskowego Iwana Dubowoja. Był członkiem Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii (bolszewików) Ukrainy.
2 września 1936 r. został aresztowany i oskarżony o udział w antyrządowym spisku trockistowskim – działalność kontrrewolucyjną, terroryzm, zdradę ojczyznyP. Wieczorkiewicz, Łańcuch..., s. 57-58.. Swoimi zeznaniami, wymuszonymi podczas brutalnego śledztwa, obciążył go aresztowany wcześniej komkor Dmitrij SzmidtP. Wieczorkiewicz, Łańcuch..., s. 53 i 56.. Podczas plenum Komitetu Centralnego WKP (b) na przełomie lutego i marca 1937 r. komisarz obrony Klimient Woroszyłow wymienił Turowskiego wśród zdemaskowanych "wrogów ludu" w Armii Czerwonej, obok kilku innych już aresztowanych oficerówP. Wieczorkiewicz, Łańcuch..., s. 59.. Podczas śledztwa brutalnie traktowany Turowski przyznał się do formułowanych pod jego adresem oskarżeń. Na procesie odwołał swoje przyznanie się do winy.