Falsyfikat sporządzony w XVI wieku, z opisu pochodzacego z roku 1545, podaje opis granic okolicznych miejscowości w 1245. Według niego północna granica dóbr Człopa i Czarnków przebiegała m.in. przez wzgórze zwane „Długie” (łac. mons Longus), które opadało ku wsi Miłogoszcz. Kolejny opis granicy pomiędzy dobrami Czarnków a dobrami Tuczno pochodzący z 1545 zawiera powtórzenie tych informacji. W 1331 w przywileju dla miasta Tuczna wzmiankowano granicę wsi Miłogoszcz z miastem Tuczno. Odnotowano także jezioro Miłogoszcz.
W 1337 wzmiankowano Miłogoszcz jako wieś opustoszałą w ziemi Tentzick (Tuczno), która była wówczas własnością Ludwika Wedla, posiadającego 64 łany. Na dokumencie z 1510 odnotowano świadka Jakuba Recze z Miłogoszcza. W 1532 Maciej Tuczyński „de Wedel” oddał swoim synom Janowi, Krzysztofowi i Stanisławowi dobra Tuczno oraz należące do nich wsie, a w tym m.in. Miłogoszcz. W 1560 odnotowano świadków Erazma oraz Chrystiana „a Recz”, którzy byli dziedzicami, manami we wsi.