Położone u wrót przełęczy beskidzkiej, u zbiegu rzek Bełczy i Jasiołki, na trasie handlowej z Węgier trwały Jaśliska jako ufortyfikowana twierdza z murami wysokości 3-4 metrów i z co najmniej dwumetrowej głębokości fosą obronną z ostrokołemhttps://kulturakarpat.eu/jasliska-spotkanie-z-burzliwa-historia/.
W 1419 podróżował tędy król Władysław Jagiełło z Węgier do Sanoka. W 1434, gdy wójtem był tu Andrzej z Łubna – puszkarz królewski, Jaśliska zostały przydzielone przez Władysława Jagiełłę biskupstwu przemyskiemu. Od tej pory stanowiły one stolicę klucza dóbr biskupstwa przemyskiego, zwanego „państwem biskupim”. W 1436 w posiadanie wójtostwa jaśliskiego wszedł biskup przemyski Janusz z Lubienia.
Jaśliska, lokowane przez Kazimierza Wielkiego na lewym brzegu rzeki Jasiołki, wyznaczającej granicę między województwem krakowskim a ziemią sanocką, zaliczono do województwa krakowskiego, zaś parafię Jaśliska, której granice pokrywały się z granicami miasta (wraz z przedmieściami) - do biskupstwa krakowskiego. Od momentu nadania miasta w 1434 r. przez Jagiełłę w uposażenie biskupów przemyskich ci starali się wyłączyć parafię spod władzy biskupa krakowskiego. Nastąpiło to jednak ostatecznie dopiero w 1763 r., kiedy dekretem arcybiskupa lwowskiego Wacława H.