Pod koniec miesiąca dotarł do Richmond w Wirginii, stolicy Konfederacji. Mimo kłopotów językowych (nie znał języka angielskiego) wstąpił do Armii Stanów Skonfederowanych, gdzie nadano mu stopień kapitana 1 czerwca tego roku i przydzielono do generała Jeba Stuarta. Von Borcke stał się jego (Stuarta) bliskim powiernikiem i pomocnikiem. Na polu bitwy wyróżniał się swoim dużym wzrostem (mierzył prawie 2 metry) oraz niezwykle dużym mieczem, który dzierżył, dzięki czemu nadano mu przydomek „olbrzyma w szarej szacie”.
Generał Stuart, będąc pod wrażeniem umiejętności i odwagi von Borcka, szybko się z nim zaprzyjaźnił. Po słynnej „przejażdżce kawalerii wokół armii McClellana” Stuart napisał: „Kpt. Heros von Borcke, pruski oficer kawalerii, który ostatnio kierował blokadą, wyznaczony mi przez honorowego sekretarza wojny, w szarmanckim stylu dołączył do dowództwa I Eskadry, a następnie swoją energią, umiejętnościami i aktywnością zdobył pochwałę i podziw wszystkich”.