W latach 1899–1908 był także posłem do parlamentu Prus (Landtagu).

Strzoda aktywnie sprzeciwiał się germanizacji na Śląsku. Traktowany był jako „przeciwnik wszystkiego, co niemieckie”. W swoim domu prowadził bibliotekę książek w języku polskim. Za „główny środek germanizacyjny” uważał szkoły. Sprzeciwiał się budowie szkoły dokształcającej w Wierzchu, ponieważ nauczyciele mieli w niej wykładać po niemiecku. Podczas debaty na posiedzeniu Reichstagu w 1908 powiedział: „Przyjdzie dzień, w którym otworzą się znów podwoje szkół polskich na Śląsku i w powiecie prudnickim”. Krytykował szkoły na terenie Górnego Śląska, które „miały uczyć dzieci nierozumiejące po niemiecku historii Niemiec”. Jego oskarżeniom sprzeciwiał się związek nauczycielski w Głogówku. Przewidywał upadek Rzeszy Niemieckiej w ciągu dekady.

Po I wojnie światowej angażował się w sprawy Polski. Agitował za przyłączeniem do niej Górnego Śląska. W lipcu 1920 zrzekł się mandatu poselskiego. W okresie plebiscytu na Górnym Śląsku w 1921 był kierownikiem jednego z dziewięciu obwodów plebiscytowych w powiecie prudnickim. Podlegający mu obszar obejmował wsie Wierzch, Nowy Browiniec, Dzierżysławice, Mochów, Olbrachcice, Laskowice, Olszynka, Racławice Śląskie i Słoków.