Najszybciej rozprzestrzenia się w miejscach, gdzie gromadzi się wiele osób, jak szkoły, przedszkola, koszary itp.
Charakterystyczna wysypka jest spowodowana toksyną erytrogenną. Istnieją testy szybko wykrywające obecność paciorkowców z grupy A, ale diagnoza jest zwykle potwierdzana przez posiew z gardła.
Na szkarlatynę nie ma szczepionki. Leczy się ją antybiotykami, przy czym lekiem z wyboru jest penicylina V i amoksycylina.
Etiologia Streptococcus pyogenes – paciorkowiec β-hemolizujący z grupy A wg Lancefield, wytwarzający toksynę erytrogenną.
Występowanie płonicy Szkarlatyna po raz pierwszy została zdiagnozowana w 1675 roku. Została ona wyodrębniona i opisana przez angielskiego lekarza Thomasa Sydenhama. Epidemia tej choroby w Tours w 1824 roku przyniosła wiele ofiar śmiertelnych. Płonica jest rozpowszechniona na całym świecie. Przed drugą wojną światową była najczęstszą chorobą wieku dziecięcego o bardzo ciężkim przebiegu. Śmiertelność wynosiła 25% (obecnie poniżej 1%). Większość zachorowań występuje jesienią i zimą. W Polsce zapadalność wynosi 149 przypadków na 100 000 mieszkańców.