Projekt Do napędu nowej konstrukcji wybrano zmodernizowaną w kraju kopię radzieckiego silnika AI-20, oznaczoną w Chinach jako WJ-6C. Silnik napędzał sześciołopatowe, kompozytowe śmigła JL-4. Wstępne oczekiwania wobec samolotu, zakładały możliwość transportu 98 spadochroniarzy, 20 ton ładunku w kontenerach lub 13,2 ton ładunku na paletach desantowych. W 2007 roku zaprezentowano publicznie model transportowca, oznaczonego jako Y-9. Według niepotwierdzonych informacji zmieniono wymagania stawiane nowej maszynie. Masę ładunku na paletach desantowych zwiększono do 20 ton oraz zwiększono liczbę przewożonych spadochroniarzy do 106. Pierwsze upublicznione zdjęcia gotowego samolotu prezentowały maszynę bardzo podobną do jednej z wersji Y-8, przeznaczonej do przenoszenia specjalnej aparatury rozpoznawczej. Obudowę tylego stanowiska strzeleckiego zastąpioną wydłużoną belką ogonową, zakończoną elipsoidalną osłoną. Na końcówkach stateczników poziomych zainstalowano niewielkie, dodatkowe, pionowe powierzchnię aerodynamiczne. Nie jest jasne ich przeznaczenie. Pierwotnie sądzono, iż mają one służyć poprawie stateczności samolotów wersji Y-8, nosicieli systemów wczesnego ostrzegania, zaopatrzonych w duże osłony radarów na kadłubie.