Dip coating (metoda zanurzeniowa, powlekanie zanurzeniowe) – proces powlekania, polegający na zanurzeniu przedmiotu w tworzywie, będącym w stanie ciekłym lub plastycznym, odczekaniu określonego czasu, wynurzeniu i utwardzeniu powłoki. Jest ono również powszechnie stosowane w badaniach akademickich, gdzie wiele projektów badawczych w dziedzinie inżynierii chemicznej i nanomateriałów wykorzystuje technikę powlekania zanurzeniowego do tworzenia cienkowarstwowych powłok.
Jako popularna alternatywa dla spin coatingu. Metody powlekania zanurzeniowego są często stosowane do wytwarzania cienkich warstw z prekursorów zol-żel do celów badawczych, gdzie zwykle stosuje się je do nakładania folii na płaskie lub cylindryczne podłoża.
Proces Metodę zanurzeniową można podzielić na pięć etapów:
Zanurzenie - podłoże zanurza się w roztworze materiału powłokowego ze stałą prędkością. Uruchomienie - podłoże pozostaje przez chwilę w roztworze i rozpoczynamy wyciąganie. Osadzanie - cienka warstwa osadza się na podłożu podczas wyciągania, które odbywa się ze stałą prędkością.