Co więcej, samoloty atakujące cele w ten sposób były narażone na duże straty w wyniku ognia przeciwlotniczego, gdyż samolot lecący poziomo jest stosunkowo łatwy do trafienia.
Wyniki ćwiczeń w bombardowaniu przeprowadzonych w Stanach Zjednoczonych 21 lipca 1921 na zakotwiczonym poniemieckim okręcie liniowym SMS „Ostfriesland” pokazały, że ówczesne prymitywne samoloty są w stanie zatopić nawet wielki opancerzony okręt. Jednakże niedostateczna celność, w szczególności w przypadku poruszających się i manewrujących okrętów, nie dawała szans na wykorzystanie tej potencjalnej możliwości w praktyce. Wyniki tych ćwiczeń były silnym impulsem do poszukiwania technik pozwalających na celne bombardowanie celów punktowych (w tym okrętów), gdyż mogło to zmienić oblicze wojny morskiej. Jedną z technik poprawiających znacznie celność było bombardowanie w locie nurkowym.