Świątynia była wielokrotnie przebudowywana. W latach 1734–1738 północno-zachodnia wieża została przebudowana według projektów Johna Jamesa; w tym samym czasie cała elewacja została pokryta kamieniem portlandzkim. Zarówno wschodnia, jak i zachodnia kruchta zostały dodane później, według projektu JL Pearsona. W latach 70. XIX w. gruntownie odrestaurowano i zmieniono do obecnego wyglądu wnętrze kościoła, według projektu George’a Gilberta Scotta. Zachował on elementy poprzedniego wystroju, w tym okna witrażowe upamiętniające m.in. Johna Miltona i admirała Roberta Blake’a.
Organy kościelne były wzmiankowane w 1830. Obecne zbudowano w połowie XIX w., a później przebudowywano.
W latach 70. XX w. zlikwidowano tutejszą parafię, zaś budynek kościoła przeszedł pod zwierzchnictwo dziekana i kapituły sąsiadującego Opactwa Westminsterskiego.
W 1987 kościół wraz z pobliskim pałacem i opactwem został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Śluby Oprócz zawierania małżeństwa przez miejscowych parafian, kościół od dawna jest miejscem ślubów towarzyskich, ponieważ członkowie Parlamentu i urzędnicy Izby Lordów oraz Izby Gmin mogą zdecydować się na zawarcie w nim związku małżeńskiego. Do znanych należą m.in.: