Obszar Cidy stawiał zacięty opór siłom izraelskim ogniem artyleryjskim i przeciwpancernym. Chcąc uniknąć dużych strat oddziały przyporządkowane do grupy B wezwały na pomoc lotnictwo. Ponadto zadecydowano o przydzieleniu atakującym wsparcia czołgów z grup będących rezerwą dla operacji. Dzięki wsparciu artylerii i lotnictwa Izraelczykom udało się osłabić ogień przeciwpancerny punktu oporu i wkroczyć do Cidy. Tam wzięto do niewoli pozostałych przy życiu żołnierzy oraz zaczęto wysadzać bunkry i stanowiska artylerii ppanc. Jednym z takich stanowisk był czołg T-34 pozbawiony gąsienic i częściowo wkopany w ziemię. Następnie wojska skierowano na południe, w kierunku El Chanut, gdzie umocnienia okazały się słabsze, a obrona opierała się na dziale bezodrzutowym, kilku bunkrach, okopach i wale ziemnym.
O godzinie 14:30 izraelskie dowództwo operacji postanowiło przeprowadzić dodatkowe uderzenia na punkty Umm Luks i Tell Darja, które znajdowały się na północ od obszaru operacji. Walki o nie obejmowały starcia pancerne i ostrzały artyleryjskie. W Tell Darja udało się zdobyć Izraelczykom nienaruszone działo samobieżne SU-100, które zostało przetransportowane do Izraela wraz z syryjskimi jeńcami.