Po II wojnie światowej z żoną i córką zamieszkał w Sopocie. Od 1947 do 1950 (odsunięty za brak zgody na interwencję PZPR w koncert studentów) i od 1956 do śmierci pracował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Sopocie, przeniesionej w 1966 do Gdańska. W 1968 otrzymał stopień docenta, zaś w 1975 profesora nadzwyczajnego. Uczył również w szkołach muzycznych niższego stopnia w Trójmieście. Wśród jego uczniów oraz studentów byli, m.in., Seweryn Krajewski, Konstanty Andrzej Kulka, Joanna Mądroszkiewicz, Mirosława Pawlak, Maciej Sobczak. Opracował pod względem wykonawczym kilka utworów Niccolò Paganiniego, René Ortmansa i Zdzisława Jahnkego. Przygotowywał audycje muzyczne dla radia. Używał skrzypiec z warsztatu Guarneriego.
Mąż Zofii (zm. 1968). Ich córka Krystyna Herman-Krzyżanowska była koncertmistrzynią Südwestdeutsche Philharmonie w Konstancji i Nürnberger Symphoniker.
Zmarł w Gdańsku, pochowany obok żony na cmentarzu katolickim w Sopocie (kwatera E3-5-2).
Publikacje Lubię grać na skrzypce z fortepianem (z Władysławem Walentynowiczem), Warszawa, PWM, 1960. Ćwiczenia oparte na skali całotonowej na skrzypce solo, Warszawa, PWM, 1977.
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (1971)
Nagrody i wyróżnienia