W malezyjskim stanie Sarawak malajski odgrywa nieco mniejszą rolę, gdyż znacznie później przyjął się w roli języka narodowego; dochodzi też do kontaktu Kendayan z Ibanami i Dajakami lądowymi. Według niektórych starszych propozycji kendayan to przedstawiciel języków Dajaków lądowych (Land Dayak), który upodobnił się do języków malajskich.
„Kendayan” to malajska/indonezyjska forma wyrazu „kanayatn”. Nazwa ta ma charakter niejednoznaczny; pierwotnie był to jedynie etnonim, ale ostatecznie określenie to przyjęło się również jako nazwa języka. Jako termin etniczny odnosi się zarówno do pewnych grup malajskich (Malayic), jak i grup posługujących się odległymi językami z grupy języków Dajaków lądowych, co może prowadzić do nieporozumień. Część ludności identyfikuje się z całą grupą Kendayan (np. w Bengkayang i okolicach Singkawang, gdzie zanika nazwa „Salako”), a inni bardziej z mniejszą społecznością w obrębie Kendayan (jak np. Salako, w Sambas i Sarawaku).
Nie jest silnie zagrożony wymarciem, pozostaje w użyciu na poziomie lokalnym, w sferze domowej i w obrzędach.