Na nich zdobyła złoty medal olimpijski, a w finale uzyskała 4,60 m i tym samym została posiadaczką rekordu olimpijskiego.
Na mistrzostwach świata rozgrywanych w Edmonton udało się jej obronić tytuł mistrzyni, wynikiem 4,75 m ustanowiła nowy rekord światowego czempionatu. Podczas mistrzostw globu w Paryżu zajęła 4. miejsce, natomiast na halowych mistrzostwach świata w Budapeszcie po siedmiu latach przerwy ponownie została medalistką zawodów tej rangi (wywalczyła srebrny medal). Brała udział w igrzyskach olimpijskich w Atenach, tamtejszy występ zakończyła w fazie eliminacji, z wynikiem 4,30 m zajęła 7. miejsce w swej grupie i 19. miejsce w gronie wszystkich tyczkarek.
Po raz ostatni w zawodach lekkoatletycznych wystąpiła podczas rozgrywanego w Paryżu wielomeczu DécaNation, w ramach którego w swej specjalności zajęła 2. miejsce. Tuż po tych zmaganiach zakończyła karierę zawodniczą i postanowiła podjąć karierę trenerską.