Po wyleczeniu został przydzielony do 41 eskadry liniowej, 14 stycznia 1928 roku otrzymał przydział na kurs instruktorski do Lotniczej Szkoły Strzelania i Bombardowania w Grudziądzu. Po ukończeniu kursu powrócił do służy w 4 pl, gdzie 30 czerwca 1932 roku przeżył swą drugą katastrofę lotniczą. Pilotowany przez por. Edmunda Westrycha Breguet XIX (nr 60.78) uległ rozbiciu a Buczma odniósł niegroźne obrażenia. W okresie luty-marzec 1933 roku służył w 42 eskadrze liniowej. Następnie otrzymał przydział do Centrum Wyszkolenia Lotnictwa nr 2 w Bydgoszczy, a w kwietniu 1935 roku został odkomenderowany do Lotniczej Szkoły Strzelania i Bombardowania (LSSiB) w Grudziądzu, gdzie służył jako instruktor strzelania, wykładowca i dowódca Pododdziału Portowego LSSiB.
W październiku 1937 roku został przydzielony do 2 pułku lotniczego w Krakowie, gdzie służył jako oficer taktyczny I Dywizjonu Liniowego. W 1938 roku uzyskał cywilną licencję pilota turystycznego, a od 16 listopada 1938 roku objął dowództwo 21 eskadry liniowej. Pod jego dowództwem eskadra brała udział w akcji zajęcia Zaolzia, dowodził nią do wybuchu II wojny światowej.