168-171..
Najstarsze świadectwa źródłowe dotyczące rodu
Poniżej wymienione są wybrane świadectwa źródłowe dotyczące Mierzewskich herbu Ostoja oraz wsi gniazdowych Popowa i Mirzewa do połowy XVI wieku.
Najdawniejsza, znana wzmianka dotycząca wsi Popowo pochodzi z roku 1361, kiedy to król Kazimierz oznajmił, że Dominik, dziedzic z Popowa dowiódł, iż jego teść otrzymał od króla Władysława Łokietka wieś królewską Żerniki położoną na terytorium pyzdrskim.
Wieś Mirzewo była wzmiankowana po raz pierwszy w 1310 roku. Wówczas Henryk, książę wielkopolski i głogowski ustanowił dystrykt w Poniecu (w jego granicach miało znaleźć się m.in. Mirzewo).
W roku 1510 występowali bracia: Łukasz, Jan i Stanisław, synowie zmarłego Jana z Popowa.
W latach 1511–1512 bracia: Łukasz, Jan i Stanisław, synowie nieżyjącego Jana z Popowa dokonali zapisów na rzecz swoich żon (na częściach dziedzicznych w Popowie). W roku 1511 Łukasz Popowski zapisał żonie Katarzynie, córce zmarłego Stanisława Pigłowskiego 25 zł posagu i 25 zł wiana. Tego roku jego brat Jan zapisał 60 grzywien posagu i 60 grzywien wiana małżonce Annie, córce Macieja Sepieńskiego. Rok później trzeci z braci Popowskich - Stanisław zapisał 25 grzywien posagu i 25 grzywien wiana żonie Agnieszce, córce Stanisława Poświątnego.