Josef Matthias Hauer (ur. 19 marca 1883 w Wiener Neustadt, zm. 22 września 1959 w Wiedniu) – austriacki kompozytor i teoretyk muzyki.

Życiorys Jako dziecko uczył się gry na cytrze u swojego ojca. W latach 1897–1902 kształcił się w seminarium nauczycielskim w Wiener Neustadt. W zakresie kompozycji był samoukiem, pobierał prywatne lekcje gry na fortepianie, organach, skrzypcach i wiolonczeli. Po złożeniu egzaminów państwowych uprawniających go do nauczania muzyki, pracował jako nauczyciel w Wiener Neustadt i Krumbach. W latach 1914–1918 odbył służbę w wojsku. W 1919 roku ze względu na słaby stan zdrowia wycofał się z działalności zawodowej, poświęcając się komponowaniu i pracy teoretycznej. Obracał się w środowisku wiedeńskiej elity artystycznej, poznał Arnolda Schönberga, z którym jednak szybko poróżnił się. Jego prace zostały uznane przez nazistów za szkodliwe społecznie i dekadenckie, w 1937 roku zaprezentowano je na Wystawie sztuki zdegenerowanej w Monachium.

Otrzymał nagrodę miasta Wiednia (1927), tytuł profesorski (1954) i austriacką nagrodę państwową (1956).