Obiekt powstał w późnojurajskich wapieniach skalistych. Na jego ścianach widoczne są różnej wielkości korozyjne wżery, czarne naskorupienia, grzybki naciekowe, mleko wapienne oraz niewielkie polewy naciekowe i stalaktyty. Obiekt jest w całości widny i suchy, jedynie końcowa część prawej odnogi korytarza jest nieco wilgotna i jest w niej słaby przewiew. Pod okapem rozwijają się rośliny zielne (paprocie i rośliny kwiatowe) i krzewy. Glony, porosty i mchy dochodzą również do bocznej nyży i korytarza. Namulisko składa się z wapiennego gruzu, większych odłamków skalnych, gleby i liści. Ze zwierząt obserwowano komary, muchy, ślimaki, kosarze i pająki z rodzaju Meta.
Historia poznania i dokumentacji Okap znany był od dawna. Pierwszy jego szkicowy plan i opis sporządził Kazimierz Kowalski w 1951 r., nadając obiektowi nazwę Schronisko w bocznym wąwozie prawego brzegu Doliny Szklarskiej. Obecną nazwę, plan i zdjęcie podał J. Nowak w 2008 r. Do obiektu tego włączył również Szczelinę przy Okapie w Wąwozie do Smokówki. Jest ona jednak położona poza linią okapu i należy ją traktować jako odrębny obiekt. Błędna jest też podana przez Nowaka lokalizacja (około 300 m w górę wąwozu poza faktyczne położenie okapu). Obecną dokumentację i plan sporządziła Izabella Luty w październiku 2014 r..
Przypisy
Kategoria:Jaskinie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej Kategoria:Jerzmanowice (województwo małopolskie)