Historia W 1863 roku Francja objęła swym protektoratem Kambodżę, a w 1893 roku rozszerzyła swoje wpływy o terytorium Laosu (z zachodnią granicą nowego terytorium na rzece Mekong na całej jej długości). Ustanowiono wówczas wewnętrzną granicę administracyjną pomiędzy Kambodżą i Laosem w ramach terytorium francuskich kolonii, która mieściła się w rejonie obecnej granicy kambodżańsko-laotańskiej, jednak na początku XX wieku dokonano pewnych istotnych korekt w jej przebiegu. W 1902 roku Francuzi uzyskali od Syjamu dodatkowe tereny na prawym brzegu Mekongu w górach Dângrêk, które rozgraniczono pomiędzy terytoria Kambodży i Laosu rzeką Tonle Repou. W latach 1904–1905 decyzjami francuskich władz zmieniono przebieg granic administracyjnych pomiędzy protektoratami wchodzącymi w skład Indochin Francuskich, odrywając od Laosu regiony Stœ̆ng Trêng (do Kambodży), Đăk Lăk i Kon Tum (do Annamu). Tak wyznaczona granica stała się granicą państwową pomiędzy Kambodżą i Laosem w momencie uzyskania przez te kraje niepodległości (obydwa państwa uzyskały częściową niepodległość w 1949 roku i całkowitą w roku 1953).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Granica kambodżańsko-laotańska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.