Rejon mezepisternitu wyciągnięty ku dołowi przed panewkami środkowych bioder to mostek przedbiodrowy () i może on czasem formować odrębny skleryt. Rejon mezepimerytu wyciągnięty ku dołowi za panewkami środkowych bioder to z kolei mostek zabiodrowy (). Często jest on zredukowany i rzadko formuje odrębny skleryt. U wielu grup owadów uskrzydlonych między tymi mostkami leży jeszcze pozostałość mezokoksopleurytu w postaci odkrytego lub ukrytego krętarzyka (), aczkolwiek u zaawansowanych ewolucyjnie grup może on zanikać. Mezepisternit może być wtórnie podzielony szwem rzekomym na górne mesanepisternum i dolne mesokatepisternum. Podobnie mezepimeryt dzielić się może szwem na górny mesanepimeron i dolny mesokatepimeron. Czasem od mezepisternum może być oddzielony jeszcze przedni skleryt zwany preepisternum, który scalać się może z presternum formując prepectus. U owadów o dobrze rozwiniętych skrzydłach pierwszej pary mezopleura ma jeszcze niewielkie skleryty podskrzydłowe, czyli epipleuryty (), służące za punkty przyczepu mięśni skrzydeł. Epipleuryty leżące z przodu, nad episternitem to skleryty bazalarne (), a ten leżący z tyłu, nad epimerytem to skleryt subalarny ().