W 1971 roku Wiśniewski opublikował pamiętnik Zeznania kontestatora, który miał formę quasi-dokumentu. W pracy tej artysta ujął działania w postaci wypełnionych rubryk w arkuszu wzorowanym na protokole przesłuchań oraz notatek służbowych. Sama forma tego utworu przywołuje opresyjność, która była charakterystyczna dla peerelowskiej sytuacji politycznej. Autor jednak sugeruje, że próby zniewalania umysłów społeczeństwa przez klasę polityczną zakończyły się niepowodzeniem, ponieważ wolny intelekt nie ulega manipulacji. Tę sytuację Wiśniewski sparafrazował słowami: „Jest myśl, co myśli, że już nikt nie myśli…”.
Wiśniewski był też autorem obrazów, zwykle monochromatycznych. Ich przynależność do sztuki twórca przekornie oznaczał pieczątką z napisem Objet d’art, którą wykorzystywał też na swoich drukach i innych dziełach graficznych.
Dzieła artysty prezentowane były w sumie na blisko 50 wystawach indywidualnych i ponad 90 zbiorowych – m.in. w Polsce, Stanach Zjednoczonych, Francji, Niemczech, Portugalii, Włoszech, Hiszpanii, Rosji i na Białorusi.