Rządy portugalski i brytyjski osiągnęły porozumienie, które zakładało wycofanie się sił alianckich z Timoru Portugalskiego w zamian za wysłanie przez Portugalię sił zbrojnych, które miały je zastąpić. Siły portugalskie wypłynęły z Lourenço Marques w Mozambiku, kierując się do Timoru 28 stycznia 1942 roku, ale japońska inwazja miała miejsce wcześniej, nim mogli przybyć.
Preludium
W styczniu 1942 roku siły alianckie na Timorze stały się kluczowym ogniwem tak zwanej „bariery malajskiej”, bronionej przez krótkotrwale istniejące, wspólne amerykańsko-brytyjsko-holendersko-australijskie dowództwo z gen. Archibaldem Wavellem na czele. Dodatkowy australijski personel pomocniczy przybył do Kupangu 12 lutego, w tym bryg. William Veale, który został dowódcą sił alianckich na Timorze. W tym czasie wielu członków Sparrow Force – z których większość nie była przyzwyczajona do warunków tropikalnych – zapadło na malarię i inne choroby. Lotnisko w Penfui w Timorze Holenderskim stało się również kluczowym połączeniem lotniczym pomiędzy Australią a siłami amerykańskimi walczącymi na Filipinach pod dowództwem gen. Douglasa MacArthura.