Naukę w szkołach początkowych i średnich odbywał w Przemyślu. Jako uczeń VIII klasy gimnazjalnej w 1863 bez powiadomienia rodziców wyruszył do powstania styczniowego. Po upadku powstania wrócił do Przemyśla i w 1864 zdał egzamin dojrzałości w tamtejszym C. K. Gimnazjum. Po maturze przez dwa lata studiował prawo na Uniwersytecie Lwowskim. W 1866 przerwał studia i wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego we Lwowie. Po ukończeniu seminarium nie zdecydowano jednak o wyświęceniu go na kapłana z powodu stanu zdrowia („wybuch krwi”). Następnie odbył dwuletnie leczenie ze względu na gwałtowny nawrót gruźlicy. Ostatecznie sakrament święceń kapłańskich otrzymał 25 lipca 1871 w katedrze lwowskiej. Przez pierwsze sześć lat pracował jako wikariusz i administrator w Tartakowie, Wojniłowie, Bukaczowcach, Gródku Jagiellońskim i Żydaczowie.
Działalność kapłańska i charytatywna W 1877 rozpoczął działalność kapłańską i dobroczynną we Lwowie. Początkowo posługiwał tam w kościele św. Marcina i w kościele Matki Boskiej Śnieżnej, a od lipca 1878 przez wiele lat w kościele św. Mikołaja. Przy tamtejszej parafii najpierw był wikarym (przy proboszczu ks. Odelgiewiczu), potem administratorem, a następnie proboszczem (po rezygnacji ks.