W parku stoi też zdewastowana sześciościenna neogotycka kaplica z I połowy XIX wieku fundacji Siesickich, z narożnymi słupami, na których opierają się ostrołukowe arkady oraz trójkątne frontony i dach namiotowy. We wnętrzu zachował się drewniany krucyfiks.

Ponadto zachował się zespół zabudowań dworskich z I połowy XIX wieku, m.in. parterowy spichlerz, trójkondygnacyjna murowano–drewniana wędzarnia, piętrowa gorzelnia (obecnie budynek mieszkalny), budynki gospodarcze i mieszkalne oraz brama wjazdowa z przełomu XIX i XX wieku.

Józef Szablewicz, który przejął majątek w 1928 roku, rozebrał drewniany dwór i sprzedał uzyskany materiał na budowę plebanii w Kowarsku. Po odzyskaniu przez Litwę niepodległości jego potomkowie odzyskali posiadłość Pieniany wraz z zabudową. W 2006 roku dwór kupiła Birutė Venckienė, która przystąpiła do restauracji zabudowań.

Od 1992 roku ruiny dworu i zabudowań folwarcznych znajdują się w rejestrze zabytków Litwy.

Majątek Pieniany został opisany w 4. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego.

Przypisy

Kategoria:Miejscowości w rejonie oniksztyńskim