W tym celu praktykowali medytację samurajowie. Osiągnięcie oświecenia. Osiągnięcie pełnej kontroli nad swoim ciałem i umysłem (joga, fakirzy). Zespolenie się z bóstwem (wedanta, voodoo). Komunikacja z bóstwem poprzez zatopienie się w modlitwie (chrześcijaństwo, islam, judaizm, hinduizm, buddyzm). Doświadczenie procesu umierania i nauczenie się kontroli nad nim (np. medytacja phowa znana z buddyzmu tybetańskiego). Przezwyciężenie lęku przed śmiercią.
.
Odmiany medytacji Koncentracja Skupienie na pojedynczym obiekcie, takim jak kwiat albo świeca, albo oddech. Przykłady: Vipassana – buddyjska medytacja wglądu. Dhjana, czyli rozwijanie koncentracji na pojedynczym przedmiocie takim, jak na przykład oddech, doznania w ciele, przedmiot kasina i innych w buddyzmie therawady. Anapana – techniki związane ze skupieniem na oddechu, również liczenie oddechów znane z zen. Tworzenie, a następnie niszczenie mandali – buddyzm tybetański. Medytacja z kōanem znana z zen. dhikr – W sufizmie jest to specyficzna, podstawowa forma modlitwy. Adoracja Najświętszego Sakramentu Pranajama – technika kontroli oddechu stosowana w jodze. koncentracja na spokojnej muzyce.