Faktycznie 1 września 1920 objął dowództwo 69 pułku piechoty i sprawował je przez ponad czternaście lat. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 234. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a 16 marca 1927 mianowany pułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 i 21. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W czerwcu 1935 został zwolniony z zajmowanego stanowiska z zachowaniem dotychczasowego dodatku służbowego, a następnie przeniesiony w stan spoczynku.
W sierpniu 1939 został zmobilizowany i przydzielony do Kwatery Głównej Armii „Poznań” na stanowisko dowódcy Obrony Przeciwlotniczej. Po kapitulacji załogi stolicy dostał się do niemieckiej niewoli. Początkowo przebywał w Oflagu X B. 8 kwietnia 1940 został przeniesiony do Oflagu X A Sandbostel, a 20 kwietnia 1942 do Oflagu II C Woldenberg.
Zmarł 12 grudnia 1951.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 16 marca 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.. Krzyż Walecznych. Złoty Krzyż Zasługi. Medal Zwycięstwa
Uwagi
Przypisy
Bibliografia