Od 1918 był urzędnikiem, a następnie sekretarzem generalnym Stowarzyszenia Kupców Polskich. W 1919 był współzałożycielem, a następnie działaczem Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego. W tym samym roku zainicjował powstanie Tygodnika Handlowego, w 1920 ochotniczo uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Od 1922 był sekretarzem sekcji mody i wzornictwa Muzeum Przemysłu i Rolnictwa, zainicjował również powstanie szkół handlowych w Mławie i Częstochowie. W 1923 założył „Dom Handlowy. Roman Schmidt i Ska.", którym kierował do 1926. Od 1925 do końca życia był czynnym członkiem Towarzystwa Naukowej Organizacji i Kierownictwa. W latach 1926–1928 pełnił funkcję dyrektora warszawskiego oddziału firmy „Electrolux", a kolejny rok kierował działem chłodni w firmie „Elbor". Od 1929 do 1934 był dyrektorem Szkół Zgromadzenia Kupców i Instytutu Praktycznej Wiedzy Handlowej, wykładał również w naukowej organizacji pracy na kursie dla dyrektorów handlowych w Instytucie Naukowej Organizacji Pracy w Warszawie. W latach 1934–1395 wielokrotnie zmieniał miejsce pracy, był m.in. dyrektorem w przedstawicielstwem firmy „Philips", fabryki mydła i kosmetyków. Od 1935 prowadził własne „Biuro Techniczno-Handlowe R.J.Schmidt-Madaliński" i prowadził je do 1942, gdy władze hitlerowskie skonfiskowały jego majątek.