12 czerwca pod Żytomierz podeszły główne siły 4 i 14 Dywizji Kawalerii. Polski opór był raczej symboliczny i około 15.00 ewakuowano miasto. Wieczorem zajęty już przez Sowietów Żytomierz atakowała z małej wysokości 7 eskadra myśliwska i eskadry V dywizjonu lotniczego. Brawurowe acz ryzykowne ataki powodowały popłoch wśród czerwonoarmistów.
Bilans walk Jednostki polskie nie zdołały utrzymać Żytomierza. 8 czerwca dowódca 1 Armii Konnej Siemion Budionny meldował:
Zbytnie zaangażowanie się Budionnego w obszarze Berdyczów – Żytomierz spowodowało, że nie uderzył on w odsłonięte skrzydło i tyły polskiej 3 Armii gen. Rydza-Śmigłego i nie zrealizował nakazanego mu rozkazu współdziałania z 45 Dywizją Strzelców i pobicia polskiej 7 Dywizji Piechoty. Umożliwiło to operującej pod Kijowem polskiej 3 Armii wyjście z rysującego się kotła okrążenia.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bitwy i boje wojny polsko-bolszewickiej Kategoria:Bitwy w 1920 Kategoria:Żytomierz