Samolot był używany w Aeroklubie Krakowskim do końca lipca 1935 roku.
Opis konstrukcji i dane techniczne thumb|left|DKD-IV bis (z nr 14) podczas III Krajowego Konkursu Awionetek w Warszawie DKD-IV był jednosilnikowym, dwumiejscowym, sportowym górnopłatem typu parasol o konstrukcji mieszanej. Kadłub o przekroju prostokątnym tworzyła wykonana ze spawanych rur stalowych kratownica, wykrzyżowana drutami stalowymi, kryta płótnem obciągniętym na listwach drewnianych (z wyjątkiem przodu i góry kadłuba pod płatem z pokryciem z blachy aluminiowej). Kabiny otwarte, osłonięte wiatrochronami, obie wyposażone w sterownice. Załoga miała do dyspozycji stopień z lewej strony kadłuba, ułatwiający wsiadanie do kokpitów.
Płat o obrysie trapezowym, dwudźwigarowy, dwudzielny, konstrukcji drewnianej, kryty płótnem z wyjątkiem krytej sklejką krawędzi natarcia; przymocowany do kadłuba na piramidce z rur stalowych wykrzyżowanych drutem oraz podparty dwiema parami zastrzałów wykonanych z rur stalowych, także wykrzyżowanych drutem. Rozpiętość skrzydeł wynosiła 9 metrów, a powierzchnia nośna 13,5 m². Lotki poruszane były popychaczami i linkami, a stery linkami.