Kolej woziła drewno do przeładunku na wagony normalnotorowe do stacji Hontianske Tesáre (średnio 18.000 m³ na rok, a zatem około 50 m³ dziennie). Na trasie znajdowało się kilka drewnianych magazynów, przy których usytuowane były przystanki. Kolejne z nich to: Ladzany, Dva mosty, Klastava, Turečke i Záholík pod Sitnom. Oprócz drewna kolej przewoziła także żwir i kamień z Klastavy, gdzie zbudowano bocznicę do kamieniołomu. Podczas Słowackiego Powstania Narodowego partyzanci użytkowali kolej do transportu ludzi i sprzętu bojowego.
Kolejnymi właścicielami przedsiębiorstwa kolejowego byli: Alfréd Westfied, bracia Lukáčovci, Hypotečná banka Praha i bratysławska spółka komandytowa Peter Maxon a spol. ze współwłasnością Karola Bazika. W 1948 kolej została znacjonalizowana. W 1995 dokument Stan kolei leśnych wymieniał kolej Hontianske Tesáre - Záholík bez torowisk i infrastruktury. Wskazano w nim przybliżoną długość odcinka: 22-23 km.