Stanisław Miszczyk był choreografem i czasowo kierownikiem baletu w Operetce warszawskiej (sezony 1954/55, 1955/56, 1959/1960 i 1960/61), a także w Operze Wrocławskiej (1957/58 i 1961/62, 1964), w Operze im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu (sezon 1960/61), Operetce Szczecińskiej (1958, 1961-66), Operze Objazdowej (sezon 1963/64) i Operetce łódzkiej (od 1966 do końca sez. 1967/68). Jego dziełem były choreografie m.in. w Operetce Śląskiej w Gliwicach (1958, 1959, 1965), Operetce Dolnośląskiej (1960), Teatrze Wielkim w Warszawie (1965) oraz w teatrach dramatycznych, np. Teatrze Polskim w Poznaniu (1946), Teatrze Klasycznym w Warszawie (1960) i Teatrze Polskim w Szczecinie (1964). W sezonie 1968/69 ponownie został kierownikiem baletu Teatru Wielkiego w Warszawie, gdzie 1 stycznia 1972 zakończył karierę.
Pochowany na cmentarzu Bródnowskim (kw. 2F, rząd I, grób 15).
Najważniejsze choreografie „Jezioro łabędzie" (1953, 1956, 1961), „Coppélia" (1963, 1964).